آلفرد هیچکاک

  جونو و پیکوک

Juno And The Paycock

کارگردان : آلفرد هیچکاک

نویسنده :

Sean O'Casey

Alma Reville

نمایشنامه نویس : Alfred Hitchcock

بازیگران : 

Barry Fitzgerald

Maire O'Neill

Edward Chapman

Sidney Morgan

Sara Allgood

مدت فیلم : 85 دقیقه

تاریخ انتشار :  1930 

کشور : انگلستان

 همسر مزرعه دار

The Farmer's Wife

کارگردان : آلفرد هیچکاک

نویسنده : ادن فیلیپتس     Eden Phillipots

بازیگران : Jameson Thomas

Lillian Hall-Davis

Gordon Harker

مدت فیلم : 129 دقیقه

تاریخ انتشار : March 1928 

کشور : انگلستان

شامپاین : 1928

Champagne

 کارگردان : آلفرد هیچکاک

بر اساس رمان والتر مایکروف Walter C. Mayrof

فیلمنامه نویسان : الیوت استانارد Eliot Stannard

آلفرد هیچکاک  Alfred Hitchcock

بازیگران : بتی بیلفر Betty Balfour 

گردن هارکر  Gordon Harker

جین برادین  Jean Bradin

فردیناند فن آلن Ferdinand von Allen

فانی رایت  Fanny Wright

مدت فیلم : 93 دقیقه

تاریخ انتشار : August 1928 

کشور : انگلستان

Waltzes from Vienna 1934

کارگردان : آلفرد هیچکاک

نویسندگان : کلادیو آلین

بازیگران : اسموند نایت

جسی ماتوس

ادموند گون

فای کمپتون

تاری

 تاریخ انتشار :1934

فریبکاری

The Skin Game 1931

کارگردان : آلفرد هیچکاک

نویسندگان : جان گالس ورسی
آلفرد هیچکاک
تاریخ انتشار : ۲۰ ژوئن۱۹۳۱
بازیگران : سی وی فرانس
هلن هی
جیل اسموند
ادموند گون
جان لانگدن
مدت فیلم : ۷۷ دقیقه

کشور : انگلستان

ماری (۱۹۳۱)
Mary 1931

کارگردان : آلفرد هیچکاک
نویسندگان : کلمنس دان
هربرت جاتک
تاریخ انتشار : ۲ مارس ۱۹۳۱
بازیگران : آلفرد ایبل
اولگا شیچوا
پل گریتز
لت استین
اکه هارد آرندت

مدت فیلم : ۷۸ دقیقه

کشور : انگلستان| آلمان

مکس من ( ۱۹۲۹)
The Manxman 1929

کارگردان : آلفرد هیچکاک
نویسندگان : هال کین
الیوت استانارد
تاریخ انتشار : ۱۶دسامبر ۱۹۲۹
بازیگران : کارل بریسون
مالکولم کین
آنی اوندرا
راندل آیرتون
کلر گریت
مدت فیلم : ۹۰ دقیقه

کشور : انگلستان

تقوای آسمان (۱۹۲۸)
Easy Virtue 1928


کارگردان : آلفرد هیچکاک
نویسندگان : نوئل کوارت
الیوت استانارد
تاریخ انتشار : ۱۹۲۸
بازیگران : ایزابل جینز
فرانکلین دایل
اریک برانسبی
لان هانتر
روبن اروین
مدت فیلم : ۹ ۷ دقیقه

کشور : انگلستان

رینگ (۱۹۲۷) The Ring 1927 
 
کارگردان : آلفرد هیچکاک
نویسندگان : آلفرد هیچکاک
تاریخ انتشار : ۱ اکتبر۱۹۲۷
بازیگران : کارل بریسون
لیلیان هال دیویس
لان هانتر
فارستر هاروی
هری تری
مدت فیلم : ۱۱۶ دقیقه
کشور : انگلستان

زبان : صامت

کارگردان : آلفرد هیچکاک
نویسندگان : کنستانس کولیر
آیور نولو
تاریخ انتشار : ۱۹۲۸
بازیگران : آیور نولو
روبین اروین
ایزابل جینز
یان هانتر
نورمن مک کینل
مدت فیلم : ۸۰ دقیقه

کشور : انگلستان

زبان : صامت

بعدها هم با هیچکاک در این باره صحبت کردم و گفتم: «این صحنه واقعا احمقانه است. زیرا فقط ریتم کلی فیلم «پرندگان» را کند می‌کند و هیچ نیازی به آن نیست.» هیچکاک هم با عصبانیت به من نگریست و گفت...

هیچکاک گفت: فقط به حمله پرندگان فکر کن!
«آلفرد هیچکاک» در دوره ای بیش از پنجاه سال (از ۱۹۲۵ تا ۱۹۷۶)، ۵۳ فیلم بلند سینمایی (۲۳ فیلم انگلیسی و ۳۰ فیلم آمریکایی) ساخت. در آثار سال‌ها‌ی نخست فیلم سازی وی، می‌توان شاهد سیر تحول حرفه ای- هنری و پیدایش و گسترش سبک سینمایی خاص و مضامین ویژه آثارش بود. هیچکاک دو استعداد بی بدیل داشت که از صفات و امتیازات نادر یک کارگردان به شمار می‌آید. نخست «قدرت روایت داستان از طریق دوربین» و دیگر «توانایی ایجاد دلهره در تماشاگر». شهرت و محبوبیت هیچکاک به عنوان یک کارگردان مولف، بیشتر به این خاطر است که ثابت کرد یک فیلم جدا از سایه سنگین بازیگران سرشناس، به سبب انتساب به نام کارگردان نیز می‌تواند پرفروش، ماندگار و جاودانه باشد. بدین معنا که تماشاگران حق دارند با اتکا به نام کارگردان، انتظار دیدن اثری متفاوت را داشته باشند. آلفرد هیچکاک تنها کارگردانی است که به گونه ای هوشمندانه و با ترفندهای غیرقابل پیش بینی، تمامی ‌محاسبات تماشاگر را به هم می‌ریزد. وی در تلاش برای پیش افتادن از مخاطب، به ابداع، نوآوری و خلاقیت روی می‌آورد. در همین مسیر است که این نکته را به اثبات می‌رساند که هر فردی می‌تواند توانمندی‌ها‌ و خلاقیت‌ها‌ی فردی اش را، به همگان نشان دهد. حتی اگر در کارخانه ای تجاری، صنعتی و سرگرمی‌ساز همچون ‌ها‌لیوود، مشغول به فعالیت باشد. هنگامی‌که هیچکاک قصد داشت فیلم «پرندگان» را بسازد، به «ایوان‌ ها‌نتر» (فیلم نامه نویس سرشناس‌ ها‌لیوود) پیشنهاد کرد که در نگارش فیلم نامه این اثر، با وی همکاری کند. زیرا به خوبی می‌دانست که «هانتر» این توانایی را دارد که با ایده‌ها‌ و آرمان‌ها‌ی او، همگام شود. اگرچه بعدها اعتراف کرد که انگیزه انتخاب «ایوان ‌ها‌نتر»، برای همکاری در نگارش فیلم نامه «پرندگان»، جلب توجه منتقدان سرسخت ‌ها‌لیوود و جذب تماشاگر بیشتر بوده است. زیرا آن زمان، «هانتر» برای خودش اسم و رسم بسیاری در ‌ها‌لیوود داشت. «ایوان ‌ها‌نتر» در این گفت وگو، ناگفته‌ها‌یی از همکاری اش با «آلفرد هیچکاک» و فیلم «پرندگان» را فاش ساخته است.

از نخستین ملاقاتت با هیچکاک بگو.
«آلفرد» را برای نخستین بار، پس از پایان ساخت فیلم «سرگیجه» ملاقات کردم. داستان این فیلم از من بود. اما فیلم نامه آن را من ننوشتم. زمانی که براساس داستانی از «رابرت ترنر» فیلم نامه ای می‌نوشتم، متوجه دشواری این حرفه شدم. زیرا داستان «ترنر» صرفا شامل تک گویی‌ها‌ی درونی پسری بود که فقط به اعدام پدرش، در ساعت ۱۱ فکر می‌کرد. من هم براساس موقعیت، شخصیت اصلی داستان را در کافه ای قرار دادم. آن هم در حالتی غیرطبیعی که با خودش سخن می‌گفت. البته فکر می‌کنم چنین ایده ای نیز در ذهن هیچکاک می‌گذشت که مرا، برای نوشتن فیلم نامه «پرندگان»، به همکاری دعوت کرد. بعدها از هیچکاک و دیگران شنیدم که وی در ساخت فیلم «پرندگان»، در پی کسب نوعی احترام هنری بوده است. انتخاب من هم به عنوان یک رمان نویس مشهور، برای نگارش فیلم نامه «پرندگان» نیز به همین خاطر بود. زیرا در‌ها‌لیوود فیلم نامه نویسان گمنام اما بهتر و توانمندتری بودند کسانی که بی‌تردید من در مقابل آن‌ها‌ کم می‌آوردم.

تجربه همکاری با هیچکاک چگونه برایت اتفاق افتاد؟
^هیچکاک به من تلفن زد و گفت که با وکیلم تماس داشته و از وی، درباره تمایلم برای همکاری با خود پرسیده است. البته من پیش از آن، در یک کار تلویزیونی با عنوان «آلفرد هیچکاک تقدیم می‌کند»، با آلفرد همکاری داشتم و تا حدی وی را می‌شناختم. اما از آن جا که با نوشته‌ها‌ی «دافنه دوموریه» چندان آشنایی نداشتم، از هیچکاک خواستم تا فرصت دهد نخست داستان «پرندگان» دوموریه را بخوانم. پس از خواندن «پرندگان» دافنه دوموریه، پیشنهاد هیچکاک را پذیرفتم. چون ایده آن به نظرم جالب آمد، اما زمانی که با او صحبت کردم به من گفت: «ایوان! داستان را فراموش کن. ما فقط از اسم و ایده اصلی داستان بهره می‌گیریم. یعنی فقط حمله پرندگان. متوجه شدی! فقط به حمله پرندگان فکر کن! وقتی هم که به ساحل آمدی، باید از خودت ایده‌ها‌یی داشته باشی. البته من هم نظراتی دارم که آن‌ها‌ را با هم در میان می‌گذاریم.» همان دو روز نخست، فکرهایمان را روی هم ریختیم و کارمان را از صفر آغاز کردیم.

پس همکاری ات با ^هیچکاک در «پرندگان»، یک همکاری دوجانبه بوده است. این طور نیست؟
بله، ما زمان زیادی را، برای انتخاب شخصیت‌ها‌ی اصلی داستان صرف کردیم. سپس به این فکر می‌کردیم که داستان را چگونه و از کجا آغاز کنیم. من هر شب به داستان فکر می‌کردم. صبح هنگام هم که یکدیگر را می‌دیدیم، آلفرد از من می‌خواست داستان را برایش تعریف کنم. او همیشه به نحوه فیلم برداری توجه فراوان داشت و من به منطقی بودن داستان و فیلم. هیچکاک تمایل داشت صحنه ای در فیلم نامه وجود داشته باشد که در آن «ملانی» قایقی را کرایه کند و از عرض دریاچه بگذرد. اصرار زیادی هم داشت که پرندگان برای نخستین بار، در این صحنه به «ملانی» حمله کنند. اما من می‌گفتم: «چرا ملانی برای کرایه کردن قایق، باید این همه دردسر را تحمل کند. در حالی که می‌تواند عرض دریاچه را، به راحتی با اتومبیل طی کند.» به هر حال همکاری من و هیچکاک، نوعی ارتباط جالب، دوستانه و همراه با احترام بود.

تو با کارگردان‌ها‌ی دیگر هم همکاری داشته ای. آن‌ها‌ هم گاه تغییراتی در متن فیلم نامه می‌دادند. چقدر از فیلم نامه «پرندگان» به تو تعلق داشت؟
بیشتر آن. مهم ترین‌شان نیز بخش حذف شده فیلم نامه بود. بخش‌ها‌یی که آن گونه که نوشتم، ضبط و فیلم برداری نشد. علاوه بر این من حدود ده صفحه دیگر هم نوشته بودم که کل آن‌ها‌، از فیلم نامه «پرندگان» حذف شد. اگر هم فیلم شده است، من هرگز آن‌ها‌ را ندیده ام. مهم ترین صحنه ای هم که به فیلم نامه افزوده شده، سکانس جشن تولد بچه‌ها‌ست. در این سکانس، «رد تیلور» دختری را بالای تپه می‌برد. در آن جا دختر درباره پوچی زندگی اش، با «تیلور» سخن می‌گوید. واقعا چه صحنه مسخره‌ای! نمی‌دانم آن را چه کسی نوشته است؟ «رد تیلور» متن را به من نشان داد و پرسید که آیا آن را من نوشته ام. من هم پس از خواندن آن گفتم: «این متن نوشته من نیست.» بعدها هم با هیچکاک در این باره صحبت کردم و گفتم: «این صحنه واقعا احمقانه است. زیرا فقط ریتم کلی فیلم «پرندگان» را کند می‌کند و هیچ نیازی به آن نیست.» هیچکاک هم با عصبانیت به من نگریست و گفت: «آیا به من اعتماد می‌کنی یا به یک بازیگر نابلد که او را من هدایت می‌کنم؟»

پایان فیلم «پرندگان» در نوشته تو چگونه بود؟
«میچ» و خانواده اش، سوار اتومبیلی می‌شوند که سقف آن پوشیده است. زیرا هدف من این بود که پرندگان در حمله نهایی‌شان، سقف اتومبیل را نشانه بگیرند. در نوشته من هنگامی‌که خانواده «میچ» شهر را ترک می‌کنند، همه شهر مورد هجوم پرندگان قرار می‌گیرد. زیرا در این صورت می‌شد احتمال داد که حملات آن‌ها‌، به خارج از شهر نیز گسترش یابد. «میچ» و خانواده اش در سر راهشان به مانعی می‌رسند. «میچ» پیاده می‌شود و مانع را از سر راه برمی‌دارد. سپس سوار اتومبیل می‌شود. هنگامی‌که دوباره شروع به رانندگی می‌کند، هم زمان نیز پرندگان حمله شان را آغاز می‌کنند. جاده مارپیچ است اما پرندگان مستقیم پرواز می‌کنند. آن‌ها‌ قصد دارند سقف اتومبیل را، با منقارهایشان سوراخ کنند. در نهایت نیز موفق می‌شوند. اما همین که جاده صاف می‌شود، آن‌ها‌ از پرندگان پیشی می‌گیرند. در پایان نیز خواهر «میچ» می‌پرسد: «میچ! فکر می‌کنی زمانی که به سان فرانسیسکو برسیم، پرندگان هم آن جا باشند؟» میچ هم پاسخ می‌دهد: «نمی‌دانم عزیزم!» و فیلم به پایان می‌رسد.

چرا هیچکاک پایان فیلم را تغییر داد؟
فکر می‌کنم زمان ساخت فیلم، بسیار خسته شده بود. متن پایانی من هم به بازنویسی نیاز داشت. زیرا دوربین باید داخل اتومبیل قرار می‌گرفت. جایی که چهار بازیگر در آن به زحمت کنار یکدیگر نشسته‌اند. هم زمان نیز باید از منقار پرندگانی که سعی داشتند سقف اتومبیل را سوراخ کنند، فیلم برداری می‌شد. البته صحنه پرواز پرندگان و انیمیشن‌ها‌ نیز بسیار دشوار بود.

البته در صحنه رستوران فیلم «پرندگان»، داده‌ها‌یی ارائه می‌شود که تا حدی سبب حمله پرندگان را توجیه می‌کند.
من این صحنه را خیلی دوست دارم. هیچکاک به من تلفن زد و گفت که به امکانات بیشتری نیاز داریم. دقیقا به خاطر نمی‌آورم که چگونه فهمیدیم باید «ملانی» و «میچ» را، به رستوران ببریم. ادامه داستان نیز همین گونه شکل گرفت. در حقیقت سکانس رستوران فیلم، صحنه گیج کننده ای بود. زیرا هیچ کس نمی‌دانست چه اتفاقی می‌افتد. ما همان روز نخست تصمیم گرفتیم هیچ گونه توضیحی، درباره حمله پرندگان به تماشاگر ندهیم. زیرا به هیچ وجه قصد نداشتیم این فیلم، به یک رمان علمی ‌تبدیل شود.

کار کردن با «هیچکاک» برایت دشوار نبود؟

به هیچ وجه، من کار کردن با او را بسیار دوست داشتم. هیچکاک همانند پدری بود که همه آرزوی داشتنش را داشتند. پدری باهوش، نکته سنج، دقیق، سرشناس، سرسخت و ستاره ای بی نظیر. من نمی‌دانم اگر «استیون اسپیلبرگ» در ‌ها‌لیوود وارد رستورانی می‌شد، چند نفر او را می‌شناختند. اما در «ایووا»، هیچ کس او را نمی‌شناخت. اما هیچکاک هر کجا قدم می‌گذاشت، همه او را می‌شناختند و به احترامش می‌ایستادند. در حقیقت «آلفرد هیچکاک» نه یک کارگردان معمولی بلکه ستاره ای بی نظیر، درخشان، جاودان و فراموش ناشدنی در تاریخ سینماست.

منبع : سایت سیمرغ

آلفرد هیچکاک بر پنجاه و سه فیلمی که بین سال‌های ۱۹۲۵ و ۱۹۷۶ ساخت نظارت بسیار دقیقی اعمال می‌کرد. او فیلم‌هایش را با یک طرح بسیار دقیق مقدماتی، تهیهٔ داستان‌نما (استوری‌بُرد) و طراحی تدارکاتی، از آغاز تا انجام و پیش از شروع فیلمبرداری برنامه‌ریزی می‌کرد، چنانکه شخص خود بزرگ‌بینی چون دیوید سلزنیک هم انتظار نداشت. امروز هیچکاک را هم‌شأن گریفیث، آیزنشتاین، رنوار و اُرسُن‌ولز و از رهبران تاریخ سینما می‌شناسند.

در طول دهه ۱۹۳۰ او از معدود کارگردان‌هائی بود که مونتاژ آیزنشتاین را در حوزهٔ تدوین کاربردی مورد استفاده قرار می‌داد؛ در دههٔ ۱۹۴۰ استادی او در برداشت‌های طولانی و حرکات دوربین به اثبات رسید؛ و در دههٔ ۱۹۵۰ دستاوردهای او در ترکیب‌بندی قاب پرده عریض در تاریخ سینمای معاصر اعتباری تاریخی یافت. هیچکاک علاوه بر شکل‌گرائی یک هنرمند اخلاق‌گرا و جبری بود که قادر بود انگشت بر فجایعی بگذارد که در پشت وضعیت‌های روزمره‌ٔ جهان معاصر پنهان شده است؛ جهانی که در آثار فرانتس کافکا منعکس است و هانا آرِنت (Hannah Arendt) آن را ”ابتذال شر ـ The banality of evil“ اصطلاح کرده است. همچنین به‌ قول رابین‌وود، جهانی که هرازگاه ”در آن آنیموس  بر ضد زن و به‌ویژه بر ضد جسم مؤنت طغیان می‌کند“، دقیقاً همان‌طور که نژادپرستی گریفیث یک واقعیت اجتماعی بود. شهرت هیچکاک به‌عنوان ”استاد دلهره“ یک شهرت افواهی بود که از عدم درک آثار او ناشی می‌شد. در مهمترین فیلم‌های او - خرابکاری، سایهٔ یک شک، سرگیجه، روح و پرندگان - در واقع نشان اندکی از دلهره‌زدگی وجود دارد، و گاه اصلاً وجود ندارد. او به روال ”گونه‌سازی“ رایج کار نکرد، و شاید بتوان گفت خود گونه‌ای را خلق کرد - ”سینمای هیچکاک“ - که بی‌اندازه تقلید شد، اما هرگز همتائی نیافت. هیچکاک فیلمساز اصیل و معتبری بود که زندگیش هنر او بود، شاید بیش از هر هنرمند دیگری در این سده‌ها موفق شد ترس‌ها، وسوسه‌ها و خیالپروری‌های خود را به روح جمعی بدل سازد.

حتی کارگردانی افسانه ای مانند آلفرد هیچکاک هم هیچ گاه نتوانست مسیر دلخواه خود را طی کند. در طول دوره ممتاز و درخشان کاری او، هیچکاک بالاجبار چند فیلم را به دلیل کمبود بودجه، اختلاف با بازیگران یا بر سر انتخاب آنان، امیال سران استودیو ها و یا حتی در بعضی مواقع به سبب احساس غریزی او بر این مبنا که فیلم به اثر خوبی تبدیل نمی شود به طور کامل رها کرد. بیایید نگاهی به تعدادی از پروژه های تولید نشده استاد تعلیق در سینما بیندازیم. از جمله اثری که روسای استودیو از آن بسیار تنفر داشتند و او را مجبور کردند تا قراردادی را امضا کرده و قول دهد که هیچ گاه آن را نخواهد ساخت.

شماره 13

این اثر صامت قرار بود اولین کار هیچکاک در حرفه کارگردانی باشد ودر سال 1922 توسط گینزبورگ پیکچرز تولید شود. فیلمی بر اساس فیلمنامه ای نوشته زنی که در استودیو کار می کرد و با چاپلین هم کار کرده بود و با بازی کلر گریت و ارنست سایگر. ^هیچکاک چند سکانس را قبل از اتمام بودجه گرفت. فیلمنامه این فیلم به همراه چند سکانس کامل از آن مفقود شده است که شاید به خاطر این باشد که استودیو آن را به منظور بازسازی نیترات نقره ذوب کرده است. نگران این نباشید که نمی توانید این فیلم را ببینید چرا که خود هیچکاک بعد ها پذیرفت که «واقعا فیلم خیلی خوبی نبود».

ضامنی برای قاضی نیست

هیچکاک اوایل سال 1959 را به نوشتن فیلمنامه ای اقتباسی از رمان هنری سیسیل به نام «ضامنی برای قاضی نیست» و با بازی آدری هپبورن گذراند. 19 ماه می همان سال، هپبورن بازی در این فیلم را رد کرد که بعضی منابع دلیل آن را بی میلی او به فعالیت بازیگری کمی پس از تولد فرزندش اعلام کردند و برخی دیگر نیز مدعی شدند که او نقش را به این خاطر رد کرده که کاراکتری که قرار بود نقش اش را بازی کند درگیر یک تعارض جنسی می شد. این پروژه با کناره گیری آدری هپبورن از بین رفت و هیچکاک هم دلسرد و غمگین شد و پس از آن با نکته سنجی خاصی گروهی را برای ساخت «روانی» دور هم جمع کرد.

مرد کور

در سال 1960 هیچکاک و فیلمنامه نویس افسانه ای ارنست لمان، شروع به کار روی فیلمنامه ای کردند به نام «مرد کور». داستان درباره پیانیستی کور بود که بینایی اش را پس از یک عمل پیوند چشم از یک قربانی قتل عمد بدست می آورد. هیچکاک جیمز استوارت را برای نقش اول فیلم در ذهن داشت. یکی از سکانس های فیلم هم می بایست در دیسنی لند فیلمبرداری می شد و این نقطه ای بود که مشکل از آن آغاز شد. والت دیسنی روانی را دیده و به شدت از آن بدش آمده بود. طبق گفته ها و شایعات، والت دیسنی به هیچکاک اجازه فیلمبرداری در دیسنی لند را نداد و پروژه بایگانی شد.

هملت با بازی کری گرانت

در اواخر سال 1940 هیچکاک به شکلی غیر منتظره به سراغ ایده ای عجیب رفت. ساخت نسخه ای مدرن از هملت با بازی کری گرانت در نقش هملت که لوکیشن فیلمبرداری هم انگلستان در نظر گرفته شد. هیچکاک از آن به عنوان ملودرامی روانکاوانه یاد می کرد. این ایده هم بعد از آنکه استودیوی هیچکاک یعنی ترانس آتلانتیک خبر داد پروفسوری که نسخه مدرن این نمایشنامه شکسپیر را نوشته تهدید کرده است که اعلان دادخواهی خواهد کرد به شکست منجر شد.

پر فلامینگو

در سال 1956، هیچکاک امتیاز داستانی را از مولف آن، دیپلماتی اهل آفریقای جنوبی به نام لارنس وندرپست، خریداری کرد. داستان درباره نقشه روس ها برای آموزش گروهی از مردم آفریقای جنوبی به منظور اهداف شریرانه کمونیستی بود. هیچکاک برای پیدا کردن لوکیشن های فیلمبرداری به آفریقای جنوبی هم سفر کرد اما با این وجود باز هم پروژه به سرعت متوقف شد. کارگردان، جیمز استوارت و گریس کلی را برای نقش های اصلی در نظر گرفت که بسیار گران تمام می شد. او همچنین به 50 هزارسیاهی لشکر آفریقایی نیاز داشت. وقتی که بیشتر جمعیت این کشور ساعت های زیادی را به مزرعه داری و کشاوزری مشغول بودند به سختی امکان داشت که 50 هزار نفر را برای سیاهی لشکر بتوان جمع کرد. هیچکاک بعدها گفت: «تماما اشتباه بود . آن ایده را کنار گذاشتم.»

مری رز

نزدیک به پایان دوره کاری اش، هر وقت که از هیچکاک درباره حسرت های حرفه ای اش سوال شد بارها از پروژه تولید نشده ای به نام مری رز در سال 1964 نام برد. در مصاحبه بی نظیر هیچکاک با فرانسوا تروفو، او این اثر را به عنوان «چیزی شبیه به داستانی علمی تخیلی» معرفی کرد و جزئیات داستان را اینگونه شرح داد: زنی که صداهایی آسمانی می شنود، به شکلی مرموز غیب می شود. هیچکاک اندیشه و تفکرات زیادی را برای این فیلم در نظر داشت - او حتی نحوه نورپردازی برخی از سکانس ها را کاملا برای تروفو شرح داد و تلاش کرد که با این کارگردان فرانسوی درباره ساخت آن فیلم گفت وگو کند - اما عناصر مابعدالطبیعه مربوط به ارواح برای مدیران استودیو مانعی برای شروع کار بود. هیچکاک در مصاحبه ای دیگر در اواخر دوره کاری اش فاش کرد که «می دانید که صریحا در قرارداد من نوشته شده که نمی توانم «مری رز» را بسازم؟!» _هیچکاک ظاهرا تا زمانیکه بودجه فیلم مورد نظر زیر سه میلیون دلار بود هر فیلمی که می خواست را می توانست بسازد و بدین شکل «مری رز» را نساخت.

آر.آر.آر.آر

در 1965، هیچکاک تیم نویسندگان دو نفره آجه و اسکارپلی را به خدمت گرفت- که در آمریکا به دلیل نوشتن فیلمنامه «خوب، بد، زشت» شهره بودند- تا فیلمنامه ای درباره مهاجری ایتالیایی در آمریکا بنویسند که در یک هتل مستقر می شود و پیشرفت می کند. او سپس به دنبال خانواده اهل سیسیل اش می فرستد و صاحب هتل از این مسئله باخبر نیست که اقوام این شخص، گروهی دزد هستند. سرانجام این خانواده تلاش می کند تا مجموعه ای از سکه های با ارزش هتل را به سرقت ببرد. نام فیلم هم از اصطلاحات مربوط به سکه شناسی می آید. هیچکاک به تروفو گفت:«پروژه را کنار گذاشتم چون فاقد شکل معینی بود. گذشته از آن، شما می دانید که ایتالیایی ها چقدر در طرح ریزی ماهیت و ساختمان داستان شلخته و لا ابالی اند. آنها کاملا بی قاعده جلو می روند.»

سه گروگان

سه گروگان هم یکی دیگر از پروژه های ناموفقی بود که هیچکاک پس از ساختن مارنی سراغش رفت. فیلم اقتباسی بود از رمانی نوشته جان باکان در سال 1924 به همین نام که در آن حکومت نقشه می کشد تا گروه جنایتکاری را در روزی معین بازداشت کند. دسته جنایتکاران از این نقشه باخبر می شوند و به منظور بدست آوردن قدرت و نفوذ خود سه کودک را می ربایند. ^هیچکاک ساخت این فیلم را علنی کرد اما سرانجام آن را به علت مشکلات خرید حق امتیاز آن و نگرانی اش در استفاده از هیپنوتیزم به عنوان یک تمهید داستانی کنار گذاشت. او بعدها گفت:«احساس می کنم که نمی توانید هیپنوتیزم را طوری به تصویر در بیاورید که قابل قبول به نظر برسد. به چیزی بسیار دورتر از تجربه شخصی تماشاگر تبدیل می شود».

کالیدوسکوپ (اشکال نما)

در سال 1969، هیچکاک تصمیم گرفت پس از ساخت چند فیلمی که موفقیت متوسطی را چه از لحاظ تجاری و چه از دید منتقدین بدست آورده بودند، فیلمی به نام «کالیدوسکوپ» (اشکال نما) را با هدف بازگشتی فاتحانه بسازد. داستانی تلخ و مهیب درباره یک متجاوز و قاتل زنجیره ای. قرار بود که فیلم قاتل جوان خوش قیافه ای را به تصویر بکشد که زن ها را به قصد کشتن فریب می دهد. هیچکاک آن را به عنوان ادامه ای بر شاهکار خود یعنی «سایه یک شک» مطرح کرد. فیلمنامه شامل المان هایی همچون مرده گرایی و استفاده از حمام اسید در انهدام اجساد بود که هیچکاک از درون گزارش های صفحات حوادث روزنامه های بریتانیایی و درباره قاتلین بیرون کشیده بود. هیچکاک به طور آزمایشی یک ساعت فیلمبرداری کرد، اما یونیورسال تولید فیلم را به دلیل آنکه ممکن است تماشاگران با فیلمی که نقش اصلی آن قاتلی متجاوز است نتوانند کنار بیایند متوقف کرد. هیچکاک از این که مجبور به رها کردن پروژه شده بود به شدت عصبانی شد اما با این حال او اندکی از نکات داستانی را زنده نگه داشت و بعدها در سال 1972 و در ساخت فیلم «جنون» از آنها استفاده کرد. فیلمی درباره قاتلی زنجیره ای که شاید بتوان آن را آخرین کار بزرگ او به رغم حضور بازیگرانی در سطح متوسط دانست.

شب زود گذر

آخرین پروژه هیچکاک قبل از مرگ، «شب زودگذر» نام داشت. اثری جاسوسی بر اساس رمانی نوشته رونالد کرکبراید که داستانش در فنلاند می گذشت. هیچکاک قصد داشت آن را با بازی والتر ماتیو، کلینت ایستوود، شون کانری، کاترین دونوو و لیو اولمن در نقش های اصلی بسازد اما یونیورسال به دلیل احوال ناخوش او، پروژه را در سال 1979 کنار گذاشت.

سبز ردا

هیچکاک که با اقتباس از رمان جان باکان یعنی «سی و نه پله» یکی از نخستین موفقیت هایش را کسب کرده بود تصمیم گرفت که در زمان مشخصی ادامه ای برای آن بسازد. به همین منظور او تصمیم گرفت دوباره به سراغ رمانی دیگر از جان باکان به نام «سبز ردا» برود. هیچکاک می خواست از کری گرانت و اینگرید برگمن در نقش های اصلی سود ببرد، اما وارث باکان پول زیادی را برای حق اقتباس درخواست کرد. ^هیچکاک سرانجام رویای خود را در فیلم «بدنام» برای در کنار هم قرار دادن گرانت و برگمن، به واقعیت تبدیل کرد.

تمشک وحشی

هیچکاک بخشی از سال 1951 را به اقتباس از رمانی نوشته دیوید دانکن سپری کرد. داستان درباره آشوبگری کمونیست بود که با دزدیدن پاسپورت مردی دیگر می گریزد. هیچکاک به دلیل آنکه آن را «چندان خوب» ندانست از ساخت آن منصرف شد و به سراغ اثری رفت که حق اقتباس آن را برادران وارنر از یک نمایش بسیار موفق برادوی به نام «حرف میم را به نشان مرگ بگیر» خریده بودند.

غرق کشتی مری دیر

آلفرد هیچکاک همواره می خواست تا فیلمی با بازی گری کوپر بسازد. در «خبرنگار خارجی» او نقش اصلی را تنها به منظور آنکه ستاره ای در این تریلر بازی کند به کوپر پیشنهاد داد اما به جای او جوئل مک کری بازی به یاد ماندنی را در این فیلم ایفا کرد. در سال 1959، مترو گلدین مه یر حق اقتباس از رمانی با نام «غرق کشتی مری دیر» را به منظور همکاری هیچکاک - کوپر خریداری کرد. هیچکاک و ارنست لمان هفته ها بر روی فیلمنامه کار کردند و سرانجام به این نتیجه رسیدند که داستان فیلم از جایی دیگر کارکرد خود را از دست می دهد. آن دو سپس بر روی «شمال از شمال غربی» متمرکز شدند.

«آلفرد هيچكاك» در سال 1980 از سوي ملكه اليزابت دوم به دريافت لقب "سر" نائل آمد؛ هرچند مرگ فرصت آن را به او نداد تا رسما آن را دريافت كند و چهارماه پس از اعلام آن، در روز 29 آوريل 1980 در سن 80 سالگي براثر نارسايي كليوي در لس‌آنجلس درگذشت.



«هيچكاك» طي 60 سال فعاليت سينمايي، به‌واسطه‌ ساخت آثار برجسته موفق به كسب جوايز متعددي شد كه شايد مهم‌ترين آنها جايزه‌ي يادبود آكادمي اسكار در سال 1967 باشد. او پنج‌بار در سال‌هاي 1960 براي فيلم «رواني» 

 سال 1940 براي«ربكا»، سال 1944 براي «قايق نجات»، سال 1945 براي «طلسم‌شده» و سال 1954 براي «پنجره عقبي» نامزد جايزه‌ اسكار بهترين كارگرداني شد.



آلفرد هیچکاک همچنين نامزد اسكار بهترين تهيه‌كننده براي فيلم «سوء‌ظن» در سال 1941 شده بود. فيلم‌هاي «ربكا»، «خبرنگار خارجي» و «طلسم‌شده» نامزد اسكار بهترين فيلم نيز بودند. شانزده فيلم ساخته‌ او نامزدي اسكار را به‌دست آوردند كه او خودش براي شش فيلم نامزد اسكار شد. 

در سال 2008، چهار فيلم «سرگيجه»، «پنجره‌ عقبي»، «شمال از شمال‌غربي» و «ام را نشانه قتل بگير» از سوي انجمن فيلم آمريكا در فهرست 10 اثر برتر سينماي جنايي جهان قرار گرفتند.

تا به حال كدام يك از آثار استاد را ديده ايد . تحت تاثير كداميك از آنها قرار گرفته ايد. بي شك يكي از فيلم هايي كه نام خواهيد برد فيلم  بدنام  خواهد بود. چرا اين فيلم اينقدر تاثير گذار است. چرا بعد از گذشت 56 سال اين فيلم هنوز يكي از برجسته ترين عاشقانه هاي سينما است. آيا از كنار فيلم  سرگيجه  مي توان به را حتي عبور كرد و آن را يكي از بهترين آثار تاريخ سينما و برجسته ترين عاشقانه ي تاريخ سينما به حساب نياورد؟ مسلما براي كساني كه هيچكاك را به عنوان يك سرگرمي ساز صرف و يك تكنسين فني درجه يك سينما مي شناسند اين سوال پيش نيامده است. رمز ماندگاري او چيست؟ چرا هنوز پرطرفدارترين كارگردان تاريخ سينما است و چرا هنوز اينقدر مورد بحث و نقد قرار مي گيرد؟ هيچكاك 22 سال است كه با جهان خداحافظي كرده و دستگاه تبليغاتش را تعطيل كرده است. پس چرا هنوز مطرح ترين كارگردان جهان است؟ 

جواب تمام سوال هاي بالا را در يك كلمه مي توان خلاصه كرد  عشق  . عاشق ترين كارگردان تاريخ سينما كه شايد مهمترين مولفه ي آثارش  عشق مهجورترين و ناشناخته ترين مولفه ي آثارش است. در تمام بررسي هاي كه روي شخصيت و آثار اين هنرمند صورت گرفته شده است تنها در موارد بسيار محدودي به اين موضوع خاص پرداخته شده و در جاهاي هم كه اين مهم مورد نقد و بررسي قرار گرفته به بيراهه كشانده شده است.

هیچکاک با فیلم توطئه‌ٔ خانوادگی (Family plot ـ سال ۱۹۷۶)، اقتباس از رمان ویکتور کانینگ (Victor Canning) توسط ارنست لهمان، بار دیگر به قصه‌های عجیب و غریب با طنزی تلخ از آدم‌ربائی، عرفان‌گرائی قلابی و جنایت روی آورد. آلفرد هیچکاک در آوریل ۱۹۸۰، هنگامی‌که روی فیلمنامهٔ شب کوتاه (The Short Night) کار می‌کرد، در خانهٔ خود در بورلی‌هیلز، زندگی را وداع گفت. فیلم شب کوتاه نیز یک تریلر جاسوسی براساس زندگی یک جاسوس دو جانبهٔ انگلیسی به‌نام جرج‌بلیک بود.

توطئه ی خانوادگی ( ۱۹۷۶ )
Family Plot 1976

کارگردان : آلفرد هیچکاک
نویسندگان : ویکتور کانینگ
ارنست لمان
تاریخ انتشار : ۹ آوریل ۱۹۷۶
بازیگران : کارن بلک
بروس درن
باربارا هریس
ویلیام دیوین
اد لوتر
مدت فیلم : ۱۲۱ دقیقه
کشور : امریکا

فیلم جنون (Frenzy ـ سال ۱۹۷۱)، که آنتونی شَفر (Anthony Shaffer) آن را از رمان خداحافظ پیکادیلی، بدورود میدان لیسستر (Goodbye Piccadilly, Farewell Leicester Square) اثر آرتور لِیبرن (Arthur Labern) ماهرانه اقتباس کرده بود، نشانهٔ بازگشتی قدرتمندانه به فیلم‌های انگلیسی هیچکاک بود. جنون ترکیبی از هیجان موجود در تعقیب‌های دو جانبه با درون‌نگری روانکاوانه، خشونت بصری و ذوق تکنیکی موجود در فیلم روح است و توسط جیل ‌تیلر (Gil Taylor) در مکان‌های واقعی فیلمبرداری شده است. این فیلم داستان یک منحرف جنسی است که زنان را با کراوات خفه می‌کند. با آنکه جنون فیلمی عمیقاً ضد زن و حاوی صحنه‌های خفقان‌آوری است که با فیلم‌های هرزه‌نگار پهلو می‌زند (تماشای آن برای افراد کمتر از ۱۸ سال ممنوع شده بود) یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های ۱۹۷۲ شد.

کارگردان : آلفرد هیچکاک
نویسندگان : آرتور لابرن
آنتونی شافر
تاریخ انتشار : ۲۱ ژوئن ۱۹۷۲
بازیگران : جان فینش
بری فاستر
باربارا لیت هانت
آنا مسی
آلک مک کون
مدت فیلم : ۱۱۶ دقیقه
کشور : انگلستان

توپاز (Topaz ـ سال ۱۹۶۹) که سمیول تیلر آن را از رُمان پرفروش لئون یوریس (Leon Uris) اقتباس کرده بود

 پرده پاره (Torn Curtain ـ سال ۱۹۶۶) براساس فیلمنامه‌ای از برایان مور 

پرده پاره (۱۹۶۶)
Torn Curtain 1966


کارگردان : آلفرد هیچکاک
نویسندگان : براریان مور
تاریخ انتشار : ۱ جولای۱۹۵۶
بازیگران : پل نیومن
جولی آندریاس
لیلا کدروا
هانس جورج فلمی
تامارا توماناوا
مدت فیلم : ۱۲۸ دقیقه
کشور : آمریکا